Tuńczyk
Tuńczyka najlepiej wprowadzić po 12. miesiącu życia, a następnie podawać nie częściej niż raz w tygodniu. Tuńczyk zawiera więcej rtęci niż większość ryb, a rtęć z czasem gromadzi się w rozwijającym się układzie nerwowym dziecka. Łosoś, sardynki, pstrąg i dorsz to ryby o niższej zawartości rtęci, które można podać dziecku wcześniej.
Jak podawać
Niezalecane – zamiast tego wybierz rybę o niższej zawartości rtęci.
Tylko tuńczyk lekki w puszce (skipjack), dobrze rozdrobniony i sprawdzony pod kątem ości, wmieszany do rozgniecionych warzyw, makaronu lub miękkiego nadzienia do kanapki. Porcja dla dzieci w wieku 1-3 lata to około 30 g (1 uncja), maksymalnie raz w tygodniu.
Wartości odżywcze
Doskonałe źródło białka i kwasów omega-3. Zawiera selen i witaminy z grupy B. Dobre źródło żelaza.
Warto wiedzieć
Rozdrobnij drobno. Tuńczyk w puszce może być suchy – wymieszaj z czymś wilgotnym. Ogranicz ze względu na rtęć.
Ryby są częstym alergenem – wprowadzaj je samodzielnie i obserwuj reakcję. Ogranicz tuńczyka do jednej małej porcji tygodniowo ze względu na rtęć i zawsze wybieraj tuńczyka lekkiego w puszce (skipjack) zamiast albakore, białego lub żółtopłetwego. Nigdy nie podawaj tuńczyka opastun (bigeye).
Zawiera: ryby
Wskazówka
Nie każdy tuńczyk jest taki sam. Tuńczyk lekki w puszce lub skipjack ma najniższą zawartość rtęci. Tuńczyk albakore, biały i żółtopłetwy mają wyższą zawartość – te zostaw dla starszych dzieci. Tuńczyk opastun (bigeye) znajduje się na oficjalnej liście produktów do unikania i nigdy nie powinien być podawany dziecku.
